Terwijl ik geen idee heb hoe het ‘oude netwerken’ eruit ziet en hoe ik me precies zo’n ‘old boys network’ moet voorstellen, weet ik inmiddels wel dat het niet meer van deze tijd is. Ik weet dat namelijk omdat ik bezig ben mezelf grondig te introduceren in het ‘nieuwe netwerken’. In die nieuwe netwerken namelijk hoor ik regelmatig hoe ‘not done’ dat oude netwerken is. Iets uit een vorige eeuw waarin het er slechts om gaat ergens beter van te worden en waarin mensen alleen maar doelgericht iets voor zichzelf komen halen. En… oh god betere het… het uitdelen van visitekaartjes tot hoogtepunt van de bijeenkomst maken! Voldoende om, wil je enigszins gerespecteerd worden en voor vol worden aangezien, je hier verre van te houden.
Nu moet ik zeggen dat ik dat niet zo moeilijk vind, die nieuwe netwerken namelijk hebben de meest aantrekkelijke namen en variaties, waarvan de leukste tot nu toe: Open Bier. Geweldige vondst, Open Bier als antwoord op het uit Amerika overgevlogen Open Coffee, wat natuurlijk ook aardig gevonden is, maar voor een Belgisch bier liefhebber toch beduidend minder aantrekkelijk.
Inmiddels heb ik er Naamlooz Borrels opzitten, diverse Open Coffee’s en natuurlijk mijn favoriet met stip: Open Bier. En terwijl deze netwerken zich presenteren met teksten als: ‘geen visitekaartjeskwartetten’ en ‘leuke dingen doen met leuke mensen’ komen aan het eind van de ochtend/avond verrassend genoeg iedere keer die kaartjes tevoorschijn! En blijkt het ‘leuke dingen doen met leuke mensen’, vooral te bestaan uit een uitwisseling van wat je doet en daarbij snel screenen of de ander iets voor je kan betekenen. In het nieuwe netwerken jargon heet dat: om te kijken of je van waarde kunt zijn voor de ander en wat je te geven hebt. Maar zo filantropisch ben ik blijkbaar niet aangelegd. En op de een of andere manier kan ik het idee maar niet loslaten dat ik daar de enige in ben. Er wordt hier namelijk ook heel wat afgekletst over zaken als marketing en profilering, waarvan ik inmiddels heb begrepen dat de klant maar in 1 ding geïnteresseerd is: what’s in it for me!
Maar ik geniet met volle teugen, want naast de kaartjes en de ‘wie doet wat quickscan’, heb ik de meest leuke en inspirerende gesprekken met wildvreemden; ICT’rs die filosofie hebben gestudeerd en biologen die in toekomstvisies doen. De meeste gewapend met hun Iphone (die ik inmiddels natuurlijk zelf ook bezit) om zo snel mogelijk verslag te kunnen doen van al het leuks via Twitter. Daar kun je mij inmiddels ook vinden, want als wannabe nieuwe netwerker kan ik absoluut niet zonder. Nu moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik daar nog niet helemaal van overtuigd ben, maar ja, zoiets zeg je natuurlijk niet hardop.
Toch ben ik intussen behoorlijk aangestoken en me zelfs aan het bezinnen over een Open Wine, niet in het minst gestimuleerd door lieve collega die niet van netwerken en bier houdt, maar wel van wijn.
http://twitter.com/willyvanderkamp
Deze column is ook verschenen in het decembernr. van ZNetwerk
http://www.znetwerk.nl/
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
"Het Nieuwe Netwerken" wordt inmiddels ook al vakkundig gehijackt door ongeïnspireerde types ;-) dus dat zal een hoop verwarring veroorzaken. De pioniers van het Nieuwe Netwerken 'moved on'.
BeantwoordenVerwijderenDegenen die het netwerken niet als doel maar als middel zien om een hefboom op leuke dingen doen met leuke mensen te zetten.
Ik denk dat vaak ten onrechte een onderscheid wordt aangebracht in mensen die netwerken 'wel snappen' en 'niet snappen', en dat dan de stokoude voorbeelden worden aangehaald (heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt, like, zes jaar geleden ;-) -- in z'n algemeenheid kan je zeggen dat er 2 soorten mensen zijn: motortjes en putjes. (Een metafoor van Martijn Aslander, trouwens). Motortjes drijven dingen aan, genereren energie. Putjes slurpen energie op en geven er niks voor terug. Met dat gegeven kan je overal zo'n patroon in terugzien, dat is dus niet uniek voor 'netwerken'.